Pages

7 december 2010

Artritis Psoriatica



Het is nu ongeveer 8 jaar geleden dat de pijn en de beperkingen die ik heb een naam heeft gekregen: Artritis Psoriatica. Als je googled op deze ziekte dan kom je bijvoorbeeld deze uitleg tegen:

artritis psoriatica is een pijnlijke reumatische aandoening die wordt gekenmerkt door chronische ontstekingen in de gewrichten en huidafwijkingen.

vooral de gewrichten van de handen en voeten, de knieen, de polsen en de enkels zijn vaak aangedaan. Daarnaast kunnen patienten ook een pijnlijke onderrug hebben. Deze ziekte ontstaat bij zo'n 30% van de mensen die psoriasis hebben en ontstaat evenals reumtoide artritis door een fout in het afweersysteem. Hoewel mensen met artritis psoriatica vaak eerst symptomen van psoriasis ontwikkelen, is dit niet bij iedereen het geval. In sommige gevallen ontwikkelt men de huidziekte psoriasis pas vele jaren nadat de gewrichtsontstekingen zijn ontstaan.

Deze uitleg zegt nix over de pijn die je kunt hebben en de overheersende vermoeidheid die er kan zijn.
Zegt niets over de beperkingen die je steeds meer tegenkomt omdat de ziekte zo actief is. Het lopen dat zo'n pijn doet door de onstekingen.
Alles wat veel moeilijker wordt om te doen in het dagelijks leven. Een potje die je niet zelf open kunt maken, zakjes die je niet meer open kunt scheuren. Het niet meer zelf kunnen tillen van dingen en ga zomaar door.

Het dagelijks gevecht dat je met jezelf hebt omdat je zo graag zo zelfstandig wilt blijven, je zo graag wilt blijven werken en nog zo veel creatieve ideeën hebt.
Meestal zie ik de positieve dingen wel van alles en ben ik blij met wat ik nog wel kan.
Maar vandaag voel ik me net zo somber als het weer buiten is.

Sorry deze keer geen vrolijk geschreven blogbericht. Morgen zie ik wel weer alle leuke dingen die ik nog wel kan doen! Vandaag even niet.......................

7 reacties:

Marian zei

Mag wel een keer hoor, je sombere gedachten uiten, is goed voor je.
Het zou echt niets voor mij zijn, zo'n beperking, volgens mij ben ik dan altijd somber.

Knap van je om merendeels te kunnen zien wat je wel kan.

Alice zei

Poeh, was even stil na het lezen van je berichtje. Kan me voorstellen dat het niet elke dag feest is als je beperkt wordt door je lichaam terwijl je in je hoofd heel veel plannen hebt. Ondanks dat mijn petje af voor wat je allemaal toch voor elkaar krijgt. gr. Alice

fotomarieke zei

Hallo Saskia,
Het is moedig van je dat je je verhaal vertelt. een mens kan nu eenmaal niet altijd glimlachend pijn lijden. Dat kijken naar wat je wel kunt de beste optie is dat weten we allemaal wel, maar soms ben je er gewoon te moe voor, dat is ook een realiteit. Ik ben zo blij dat je onlangs nog 11 mooie pakketjes hebt gekocht. Blijf er naar kijken ,het is toch een houvast. Neem je rust ! Quickie (Marieke)

THEA zei

Hoi Saskia,

Natuurlijk mag jij je hart luchten!
Helemaal niet erg, daar zijn we tenslotte òòk voor!!!Tegen ons mag je best eens zeuren! Het leven is niet altijd een feest!

Het was me al opgevallen, dat je telkens zo flink bent, en bijna nooit wat liet merken van je beperkingen!
Knap hoor!
Ik hoop dat je door de reactie's weer de moed krijgt om weer verder te gaan.En weer van de leuke dingen kunt genieten!

Fijne dag, lieve groetjes van Thea

Handige Handjes zei

Saskia, ik vind dat je er toch dapper doorheen slaat. Geen dag is voorspelbaar voor jou door de pijn die zomaar kan opsteken. Natuurlijk is het begrijpelijk dat je er soms doorheen zit...en dan kun je maar beter even je hart luchten.
Gelukkig zijn er wel dagen dat je lekker aan de gang kan met je hobbies...pluk de dag zou ik zeggen, als je lijf het toelaat!!

Diana 'poetsie' zei

Ik vind je een dappere vrouw!
Je hoeft toch niet altijd vrolijk te zijn. Het is al zo knap, wat je nog allemaal doet.
Het weer werkt ook niet echt mee, hoop dat de zon weer snel voor je gaat schijnen. :-)

Kim zei

Jeetje, wat een verhaal! Ik snap dat het dan eens een somber berichtje is...

Inderdaad petje af voor hoe je het allemaal doet!